|
|
|
Het begint allemaal met de introductie van de 375cc AU in 1951, 2 jaar na de introductie van de A. De AU is de utiletaire versie van de A (de 2cv). Hier een exemplaar uit 1951: 
Die allereersten hadden nog ene volledig vlakke achterkant zonder achterlichtjes en met 1 vierkante reflector. Dat is medio 1952 veranderd
Samen met de A verliest de AU in 1953 zijn ovaaltje.
Tot eind 1956 lijkt de AZU koet nog die van de AU.
De voorkant van de laad bak is vlak, zonder felsnaad en het dak bestaat uit drie delen, de 2 lasnaden zitten op de rand van het hirzontale stuk van het dak.
Deze beide kenmerken zijn hieronder te zien op een AZU uit midden 1956.
Tot eind 1959 gebeurd er uiterlijk verder weinig.
Dit is een AZU uit 1959:
Eind 1959 worden deze wielen vervangen door normale dichte 125x380 wielen.
Deze wielen hebben een bolle niet afgevlakte middenpunt zonder gat voor de wieldop.
Hier een 1961er AZU, een van de laatste met ribbelkap:
Ook krijgt de achterkant van de laadbak bij de nummerplaats 4 extra versteviging medallions.
Links eentje zonder, rechts eentje met.
In 1961 wordt de ribbelkap vervangen door de gewone kap.
In 1963 worden de zijkanten van de bak glad zodat er makkelijk teksten op te schilderen zijn.
Er komen zijruiten in het gladde gedeelte en de achterdeuren krijgen vierkante ramen in plaats van de ovale.
In 1972 komen er bredere ribbels op de zijkant van de bak.
In 1974 verschijnen de vierkante koplampen en de moderne grille.
Officieel heet dit model met de 375cc motor AU.
De lange lage, AK350.
De AK350 verschijnt in 1963.
Hij is 20cm langer dan de AK250 en deze lengte zit em volledig in de overhang achter de achterwielen.
De AK350 is even hoog als de AK250.
Integenstelling tot de AK250 heeft de AK350 altijd een 602cc motor.
De AK350 volgt de veranderingen van zijn kleine broer de AK250.
Hier een originele dealer AK350: Officieel heet deze auto AK. De lange hoge, AK400.
In 1970 wordt de AK350 vervangen door een hogere versie, de AK400.
Deze heeft altijd de brede ribbels op de zijkant van de bak.
Een AK400 is van achteren te herkennen aan de ruiten die hoger als breder zijn.
Ook de AK400 volgt de veranderingen van zijn kleine broer de AK250.
De eerste AK400 hebben nog ronde koplampen en balkjes grille.
In 1974 verschijnen ook bij de AK400 de vierkante koplampen en de moderne grille.
Speciaal voor de echte freaks.
Vanaf 1977 heeft de AK400 een extra ribbel op het dak, net boven het zijruitje.
Links eentje van voor 1977, rechts eentje vanaf 1977.
Vanaf 1978 worden er geen besteleendjes meer gemaakt. De Acadiane volgt dan zowel de AK250 als de AK400 op.
De types zijn als volgt te onderscheiden:
Het verschil tussen een lange en een korte is 20cm, een korte heeft ongeveer 20cm plaatwerk achter het achterwiel, bij een lange is dat 40cm.
De uitzondering die de regel bevestigd: De AK350 was verkijgbaar met een 12cm verhoogde laadbak (even hoog als een AK400 dus), eventueel met een extra klepje boven de achterdeurtjes. Nadat de AK350 was vervangen door de AK400 was het mogelijk een AK400 te bestellen met een verlaagde achterkant (een AK350 dus!). De in spanje geproduceerde AK400 hebben de overgebleven onderdelen van de oudere Citroën modellen gebruikt, daar kom je dus wel es wat vreemde combinaties tegen (AK400 met bovenliggende koppelingsvork bijvoorbeeld)
|
